6 dagar í Bariloche

Hola!

Thegar ég lét síàst frá okkur heyra vorum vid nýlent í Bariloche og hér höfum vid nú dvalid hér í 5 heila daga. Bariloche er stadsett í midjum Nahuel Huapi thjódgardinum, sem er elsti og einn sá staersti í Argentínu. Thjódgardurinn umlykur samnefnt vatn ásamt mörgum smaerri vötnum og allnokkrum myndarlegum fjöllum og thekur alls rúmlega 7000 ferkílómetra. Baerinn sjálfur var ad miklu leiti byggdur upp af thýskumaelandi innflytjendum á fyrri hluta 20. aldar, adallega Thjódverjum en einnig Svisslendingum og Austurríkismönnum. Edlilega ber baerinn thess sterklega merki, sumsstadar lítur hann hreinlega út fyrir ad vera kliptur út úr Ölpunum. Ítök thjódverja eru reyndar svo sterk ad hér er talid ad margir nasistar hafi falid sig eftir lok sídari heimstyrjaldar.

Hvad um thad, í Bariloche hefur sprottid upp mikill túsistaidnadur í kringum fjöllin og vötnin, skídamennska á veturna og margbreytileg afthreying á sumrin. Hingad kemur fólk, útlendingar og ekki sídur heimamenn til thess ad slappa af í fjollunum og eyda peningum. og ekki vantar thjónustufyrirtaekin til ad taka vid theim. Mýmörg hótel, hjólaleigur, bátaleigur, bílaleigur, ferdaskrifstofur, hestaferdir, kayakferdir, siglingar, paragliding, conopy ziplining, súkkuladibúdir og thar fram eftir götum er ad finna í bariloche. Fyrir thá sem ekki geta fundi fé sínu farveg á utandyra eru hér líka naeturklúbbar og spilavíti.
Eftir fyrstu nóttina á Los Troncos hostelinu ákvádum vid ad hreyfing vaeri fyrirmaeli dagsins eftir kyrrsetuna í rútunni sídustu daga. Vid leigdum okkur hjól á einni af fjölmörgum hjólaleigum baejarins og rúlludum ágaetan 30 km hring fyrir utan baeinn. Komum medal annars vid á stad sem átti ad heita "svissneska thorpid" og reyndist adallega snúast um ad selja bjór, súkkuladi og grilladar pulsur.

Asadó partý á Los Troncos

Á hostelinu okkar reyndist vera ákaflega myndarlegt eldhús, sem var mjög gód tilbreyting frá kústaskápnum sem átti ad heita eldhús á Rancho Grande, hvar vid máttum slást vid heila ísraelska herdeild um eina pottinn í húsinu. Thad sem okkur thótti enn skemmtilegra var feiknarstórt hladid útigrill sem stendur gestum hostelsins til boda. Thad skal tekid fram ad Argentínumenn er grill (asado) ódir, langflest veitingahús snúast um grillmat, thá adallega kjöt med engu. Restin býdur upp á empanadas og pitsur ad kafna í osti.
Til thess ad nýta okkur asadóid budum vid thýsku pari sem vid kynntumst í rútunni yfir til okkar til ad kynda grillid med okkur. Thegar vid byrjudum ad eiga vid asadóid spruttu fram menn út öllum hornum til thess ad hjálpa til vid ad kynda og segja sína skodun á kjöt vali og grilltaekni. Ad lokum vard úr hid ágaetasta partý.

Vid Hronn thurftum thó ad hafa hemil á okkur thví morguninn eftir vorum vid á leid í kayakferd. Thegar vid fórum á ferdaskrifstofu til ad bóka kayakferdina daginn ádur kom í ljós ad heilsdagsferdin sem vid vildum var full. Hinsvegar gaetum vid farid í adra heilsdagskayakferd sem vaeri adeins dýrari en thar vaeri asadó hádegisverdur innifalinn, vei! Vid slógum til.
Thegar vid vöknudum morguninn eftir partýid langadi okkur lítid út á bát og enn minna í asadó en hengsludumst thó af stad. Thad vakti reyndar furdu okkar ad vid vorum eina fólkid í pick-upinu, fyrir utan tvo samkynhneigda menn sem voru augljóslega ekki á leid í kayakferd. Thegar vid komum svo ad vatninu kom skipuleggjandinn til okkar og sagdi ad ef vid aetludum ad vera í kayakferd allan daginn vaerum vid í raun og vera ad fara í sömu ferdina tvisvar, thví kayakferdin midadist vid ad vera kominn í land aftur í taeka tíd fyrir asadóid. Hinsvegar vaeri okkur velkomid ad velja eitthvad annad eftri hádegi, til daemis hestaferd. Eftir smávegis umhugsun ákvádum vid ad gera gott úr stödunni thó ad thetta vaeri ekki alveg thad sem vid lögdum upp med enda vedrid fallegt og vatnid og fjöllin skörtudu sínu fegursta. Kayakgaedinn okkar, Hernan eda Herní reyndist líka fullkominn snillingur, thó ad hann taladi nánast enga ensku. Vatnid var spegilslétt, hyldjúpt og blátaert. Stórir urridar syntu um á milli trjábola á botninum. Vid stoppudum med Herní á afvikinni strönd, drukkum mate og átum snúd ádur en vid snérum heim í hid margrómada asadó.
Asadóid reyndist frekar thunnur threttándi, thó svo ad vertinn reyndi ad sannfaera okkur um ad thetta vaeri "very good cow meat!". Sem betur fer fengum vid eins mikinn bjór og vid gátum torgadá medan vid bidum eftir hestaferdinni. Hún reyndist vera eins túristaleg og hugsast gat, tí lúdar í halarófu á húdlötum bykkjum sem fóru fetid naer allan tíma nema thegar thaer bruggdu sér á brokk og madur aetladi hreinlega ad hristast í sundur. Til ad kóróna upplifunina vorum vid klaedd fyrir heilsdags kayakferd, ég á sundskýlu og bol og Hrönn í hjólabuxum. Ekki sérlega kúrekaleg.

Refugio Frey

Daginn eftir ákvádum vid ad taka thví rólega, kíktum á safn og röltum um baeinn. Í kringum Bariloche er mikid klettaklifur, ég hafdi verid ad braeda med mér ad leigja gaed fyrir einn klifurdag en kostnadurinn vid thad reyndist vera adeins fyrir utan okkar fjárlög. Hinsvegar benti strákurinn hjá Bariloche Alpaklúbbnum okkur á ad megnid af klifrinu vaeri í kringum fjallaskálann Refugio Frey á Cerro Cathedral, hann gaeti lánad mér klifurbelti og ég gaeti reynt ad snapa mér klifurfélga thar. Vid slóum til, leigdum svefnpoka og morguninn eftir tókum vid straetó upp á Cathedral skídasvaedid thadan sem var 10 km ganga upp í skálann.
Skömmu eftir ad vid lögdum af stad heyrdum vid torkennileg hljód uppi í tré. Í ljós kom ad thar var par af Magellan Spaetum ad störfum. Thar sem thessir fuglar eru ein af staerstu núlifandi tegundum af spaetum í heiminum var thetta ansi hreint mögnud sjón, ég reyni ad setja mynd eda vídjó sídar.

Sólsetur á Cerro Cathedral

Gangan upp í skálann gekk vel og svaedid eda skardid sem skálinn stendur í er ansi magnad. Tugir ef ekki hundrud klettaturna teygja sig thar til himins og gefa fjallinu nafn sitt, Dómkirkjan. Eftir ad hafa komid okkur fyrir gengum vid innar í dalverpid sem skálinn stendur vid. Um kvöldid kom í ljós ad skálinn var thétt setinn, ekki af klifrurum heldur barnafjölskyldum sem kjöftudu og görgudu hver uppí adra í bordsalnum. Their fáu klifrarar sem enn voru á  svaedinu voru vedurbardir hardjaxlar, meitladir úr grjótinu sem their medhöndla daglega, litlar líkur á ad taka bleiknefjada gringóa upp á sína arma. Oh well, hverjum er ekki sama, thetta var örugglega hundleidinlegt klifur hvort ed er...
ï morgun gengum vid nidur aftur. Á planinu á skídasvaedinu údi og grúdi af downhill reidhjólum og knöpum, aefingar stódu yfir fyrir Shimano Open fjallabrun keppnina sem haldin verdur á morgun. Thví midur verdum vid ekki á svaedinu til ad fylgjast med, á morgun kvedjum vid Argentínu og tökum rútu yfir til Puerto Montt í Chile. Thadan höldum strax nidur til Chiloe eyjar thar sem álfar, tröll og huldufólk ku enn lifa gódu lífi. Hljómar kunnuglega...

Hasta luego!

Skabbi